• ΘΕΡΜΑΝΣΗ - ΥΔΡΕΥΣΗ - ΑΝΟΞΕΙΔΩΤΕΣ ΚΑΜΙΝΑΔΕΣ - ΗΛΙΑΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ - ΠΡΟΪΟΝΤΑ ΦΥΣΙΚΟΥ ΑΕΡΙΟΥ - ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ ΝΕΡΟΥ
  • 210 4628117
  • Ελληνικά

Γεωθερμία

ΓΕΩΘΕΡΜΙΑ

Γεωθερμική Ενέργεια

Γεωθερμική ενέργεια είναι η ενέργεια που προέρχεται από το εσωτερικό της Γης και εμπεριέχεται σε φυσικά επιφανειακά ή υπόγεια ρευστά με τη μορφή ατμών, θερμών νερών ή μίγματα νερών και ατμών ή και αερίων. Γεωθερμική είναι και η ενέργεια των θερμών "ξηρών" πετρωμάτων ή των λιωμένων μαγματικών υλικών. Η γη είναι θερμή στο εσωτερικό της, όπως αποδεικνύουν οι φυσικές επιφανειακές θερμές ατμίδες, τα θερμά νερά και τα αέρια, τα geysers, οι ηφαιστειακές εκρήξεις, κ.λ.π.. Από μετρήσεις προέκυψε ότι η θερμοκρασία αυξάνει σταθερά με το βάθος. Ο ρυθμός αύξησης της θερμοκρασίας με το βάθος ονομάζεται "γεωθερμική βαθμίδα" και η μέση τιμή της στα πρώτα χιλιόμετρα της γης ανέρχεται σε 30 βαθμούς Celsius/km. Με τον όρο "θερμική ροή" χαρακτηρίζεται η θερμότητα που μεταδίδεται από το εσωτερικό προς την επιφάνεια της γης σε συνάρτηση με τον χρόνο. Ο μέσος όρος της θερμικής ροής υπολογίζεται σε 60 mW/ κυβικό μέτρο (χιλιοστά Watt /m2). "Γεωθερμικές περιοχές" είναι θεωρητικά εκείνες που για διαφορετικές αιτίες έχουν θερμική ροή και επομένως, γεωθερμική βαθμίδα ανώτερη από τις μέσες τιμές της γήινης. Οι περισσότερες από τις περιοχές αυτές βρίσκονται κοντά στα όρια των λιθοσφαιρικών πλακών. Δεν αρκεί όμως μόνο η θερμική ανωμαλία για τη δημιουργία γεωθερμικών κοιτασμάτων ή γεωθερμικών πεδίων. Χρειάζονται και άλλες ευνοϊκές γεωλογικές συνθήκες, όπως η ύπαρξη γεωθερμικών ρευστών σε όχι μεγάλα βάθη, με ικανοποιητική θερμοκρασία, καλά έως αποδεκτά φυσικοχημικά χαρακτηριστικά και σε αξιόλογη ποσότητα.

 

ΑΒΑΘΗΣ ΓΕΩΘΕΡΜΙΑ

Το πρώτο γεωθερμικό Σύστημα καταγράφεται το 1912 στην Ελβετία. Αντλίες θερμότητας χρησιμοποιούνται με επιτυχία από τη δεκαετία του ’30. Το Ινστιτούτο Edison Electric των Η.Π.Α. χρηματοδότησε την έρευνα για κλειστά κυκλώματα στη δεκαετία του ’40 και του ’50. Σουηδοί ερευνητές ξεκίνησαν και πάλι να μελετούν συστήματα κλειστού βρόγχου στη δεκαετία του ’70 με τη χρήση του πλαστικού σωλήνα, ο οποίος ήταν κατάλληλος για αυτή την εφαρμογή.

 

Η αβαθής γεωθερμία χρησιμοποιεί την αρχή της σταθερότητας της θερμοκρασίας της γης καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους, ανεξάρτητα από τις εξωτερικές καιρικές συνθήκες, για να ρυθμίσει την εσωτερική θερμοκρασία των χώρων ενός κτιρίου. Όπως προαναφέρθηκε, η θερμοκρασία του υπεδάφους στην Ελλάδα, σε μερικά μέτρα βάθος παραμένει σταθερή, από 14 – 20 βαθμούς celsius. Το «καύσιμο» λοιπόν στην αβαθή γεωθερμία προσφέρεται δωρεάν από τη γη, όπως και στην ηλιακή ενέργεια, ενώ το κόστος της περιορίζεται στην εγκατάσταση και λειτουργία του γεωθερμικού συστήματος. Η αξιοποίηση της θερμότητας του υπεδάφους γίνεται με συνδυασμό υδρόψυκτων αντλιών θερμότητας και του γεωεναλλάκτη θερμότητας εδάφους. Αναλυτικότερα, ένα πλήρες σύστημα αβαθούς γεωθερμίας που τροφοδοτεί μία εγκατάσταση θέρμανσης - ψύξης/δροσισμού αποτελείται εν γένει από τα παρακάτω τμήματα:

 

-Tη γεωθερμική αντλία θερμότητας νερού-νερού, που με την βοήθεια των δύο εναλλακτών της, προσάγει ζεστό ή κρύο νερό στην εσωτερική εγκατάσταση θέρμανσης-ψύξης/δροσισμού (ενδοδαπέδια, μονάδες fan coil, σώματα χαμηλών θερμοκρασιών κ.α.).

-Tο γεωθερμικό εναλλάκτη (γεωεναλλάκτη), που βρίσκεται στον εξωτερικό χώρο (κλειστό ή ανοιχτό κύκλωμα δικτύου σωληνώσεων) αξιοποιώντας τη σταθερή θερμοκρασία του υπεδάφους για να δεσμεύσει θερμότητα μέσω του διαλύματος νερού – γλυκόλης που κυκλοφορεί στους σωλήνες.

- Tην εσωτερική εγκατάσταση θέρμανσης- ψύξης / δροσισμού του κτιρίου.

Γεωθερμικές Αντλίες Θερμότητας (ΓΑΘ)

Η διαδικασία μεταφοράς του θερμικού φορτίου από το κτίριο προς το υπέδαφος και αντιστρόφως, γίνεται διά μέσου μίας συσκευής που ονομάζεται γεωθερμική αντλία θερμότητας (ΓΑΘ). Οι γεωθερμικές αντλίες θερμότητας είναι μηχανήματα που κατευθύνουν τη θερμότητα αντίθετα από τη διεύθυνση που θα ακολουθούσε με φυσικό τρόπο, δηλαδή την εξαναγκάζουν να κατευθυνθεί από ένα ψυχρό μέσο σε ένα άλλο θερμότερο. Οι αντλίες θερμότητας δεν είναι τίποτα περισσότερο από συσκευές που λειτουργούν όπως τα κοινά ψυγεία (Rafferty, 1997). Κάθε ψυκτική συσκευή (air-condition, ψυγείο, καταψύκτης κ.λ.π.) παίρνει θερμότητα από ένα χώρο που πρέπει να παραμείνει σε χαμηλή θερμοκρασία και την απελευθερώνει σε υψηλότερες θερμοκρασίες. Η μόνη διαφορά της αντλίας θερμότητας από μια ψυκτική μονάδα εντοπίζεται στην αντιστρέψιμη λειτουργία των γεωθερμικών αντλιών θερμότητας, δηλαδή στην ικανότητά τους να παρέχουν τόσο ψύξη όσο και θέρμανση στο χώρο. Κατά τη διάρκεια του χειμώνα, το μίγμα νερού και γλυκόλης που κυκλοφορεί στο κύκλωμα του γεωεναλλάκτη απορροφά ενέργεια από το έδαφος, που οδηγείται στον εξατμιστή της ΓΑΘ, ο οποίος τη δεσμεύει. Μέσω του εξατμιστή μεταδίδεται θερμότητα στο ψυκτικό μέσο της αντλίας (τύπου R-410Α, φιλικό προς το περιβάλλον) το οποίο μετατρέπεται από υγρό σε αέριο. Το ψυκτικό μέσο, το οποίο κινείται σε ένα κλειστό κύκλωμα, περνάει από το συμπιεστή και συμπιέζεται, ώστε να αυξηθεί η πίεση και η θερμοκρασία του. Έπειτα, οδηγείται στο συμπυκνωτή όπου και αποβάλλει όλη τη θερμότητα που έχει αποθηκεύσει στο νερό του κυκλώματος της εσωτερικής εγκατάστασης. Το ψυκτικό μέσο μεταφέρεται στη βαλβίδα εκτόνωσης και εκτονώνεται, ώστε να επιστρέψει στον εξατμιστή και να επαναλάβει την ίδια διαδικασία. Η διαδικασία αυτή μπορεί να αντιστραφεί το καλοκαίρι, οπότε οι ΓΑΘ απάγουν θερμότητα από το κτίριο - ή αλλιώς παρέχουν ψύξη/δροσισμό σε αυτό – και τη διοχετεύουν στο υπέδαφος μέσω του γεωεναλλάκτη.

 

Οι γεωθερμικές αντλίες θερμότητας παράγουν θερμοκρασίες της τάξης των 5 έως 60oC. Είναι ειδικά σχεδιασμένες για εφαρμογές ενδοδαπέδιας θέρμανσης, αποδίδοντας τις προαπαιτούμενες θερμοκρασίες των 35 έως 48 βαθμούς celsius, και ψύξης ή δροσισμού (7 έως 18 βαθμούς celsius) εξασφαλίζοντας υψηλό βαθμό απόδοσης (COP έως 6,5) με τη χαμηλότερη κατανάλωση. Για κάθε κιλοβάτ ηλεκτρικής ενέργειας που χρησιμοποιείται από το συμπιεστή, παράγονται περίπου 6,5 KW θερμότητας ανάλογα με τη διαμόρφωση της εγκατάστασης. Με τον τρόπο αυτό εξοικονομείται πάνω από 70% στους λογαριασμούς θέρμανσης σε σύγκριση με τα παραδοσιακά συστήματα και σε συνδυασμό με το χαμηλότερο κόστος συντήρησης και καθαρισμού. Με τη χρήση της ΓΑΘ δε χρειάζεται λέβητας. Η αντλία θερμότητας επαρκεί από μόνη της για να διαθέσει αρκετή ενέργεια θέρμανσης, ακόμα και σε δυνατό ψύχος. Παράλληλα, δύνανται να παρέχουν ζεστό νερό χρήσης ανά πάσα στιγμή (χειμώνα- καλοκαίρι, μέρα-νύχτα). Επίσης είναι κατάλληλη για σύστημα γεωθερμίας που ζητείται θέρμανση πισίνας, χρησιμοποιώντας έναν ξεχωριστό ανοξείδωτο εναλλάκτη πισίνας.

Πλεονεκτήματα Γεωθερμικού Συστήματος Interplast

-Χαμηλό κόστος λειτουργίας, καθώς το 70% έως 80% της απαραίτητης ενέργειας απορροφάται από το γεωεναλλάκτη.

-Ανακούφιση του περιβάλλοντος, αφού δεν εξαντλεί τους ενεργειακούς πόρους και δε παράγει ρύπους (μηδενικές εκπομπές C02).

-Περισσότερο χώρο στο σπίτι, καθώς το μόνο που χρειάζεται είναι μία μικρή και συμπαγής αντλία για τη θέρμανση και το δροσισμό των χώρων.

-Μηδενική συντήρηση του γεωεναλλάκτη με περιοδικό μόνο έλεγχο της αντλίας θερμότητας.

-Αθόρυβη και ασφαλής λειτουργία.

-Υγιεινό σύστημα θέρμανσης και ψύξης για τον ανθρώπινο οργανισμό.

-Κατηγοριοποίηση Συστημάτων Αβαθούς Γεωθερμίας

Υπάρχουν δύο κύριες κατηγορίες εγκατάστασης γεωθερμικών συστημάτων, τα συστήματα κλειστού βρόγχου (closed loop systems) ή αλλιώς κλειστά συστήματα, και τα συστήματα ανοιχτού βρόγχου (open loop systems) ή αλλιώς ανοιχτά συστήματα. Στα κλειστά συστήματα, σωλήνες πολυαιθυλενίου τοποθετούνται στο έδαφος, δημιουργώντας ένα κλειστό κύκλωμα μέσα από το οποίο διέρχεται μίγμα νερού και γλυκόλης. Με τον τρόπο αυτό, το σύστημα ανταλλάσσει ενέργεια με το έδαφος. Όταν οι σωληνώσεις τοποθετούνται οριζόντια στο έδαφος σε στρώσεις, αναφερόμαστε σε κλειστό οριζόντιο σύστημα, ενώ όταν τοποθετούνται κατακόρυφα στο έδαφος σε γεωτρήσεις, αναφερόμαστε σε κλειστό κατακόρυφο σύστημα. Στα ανοιχτά συστήματα το νερό αντλείται είτε από επιφανειακή πηγή (θάλασσα, λίμνη, ποτάμι) είτε από υπόγειο υδροφόρο ορίζοντα (μέσω γεώτρησης ή πηγαδιού). Αφού αποδώσει την ενέργειά του στο σύστημα, το νερό επιστρέφει στην πηγή από όπου αντλήθηκε.

 

ΟΡΙΖΟΝΤΙΑ ΓΕΩΘΕΡΜΙΑ

Εγκαθιστούμε στον εξωτερικό χώρο της κατοικίας ένα οριζόντιο κλειστό κύκλωμα σωληνώσεων PE ειδικού τύπου για γεωθερμικές εφαρμογές (Geo-Flex), στο οποίο κυκλοφορεί ένα μίγμα νερού – γλυκόλης. Αυτός ο εξωτερικός γεωεναλλάκτης τοποθετείται σε μικρό βάθος (1,20 έως 1,50m), όπου δεν υπάρχουν θερμοκρασιακές εναλλαγές λόγω καιρικών συνθηκών, και καλύπτει μια επιφάνεια διπλάσια περίπου από την επιφάνεια που θέλουμε να θερμάνουμε.

 

Βήματα εγκατάστασης οριζόντιου γεωεναλλάκτη

-Στον περιβάλλοντα χώρο του κτιρίου εγκαθίσταται δίκτυο σωληνώσεων σε βάθος 1,20-1,50m. Η εγκατάσταση των σωληνώσεων στο έδαφος μπορεί να γίνει σε διάφορες διατάξεις ανάλογα και με τον διαθέσιμο χώρο, το ανάγλυφο και τη δομή του εδάφους: Ανοίγοντας τάφρους του απαιτούμενου βάθους και μήκους Με τη διάνοιξη όλου του χώρου που θα αποτελέσει τον γεωεναλλάκτη.

- Γίνεται στήριξη των εξωτερικών συλλεκτών PP-R, παροχών ανάλογων της επιφάνειας του γεωεναλλάκτη.

-Εγκαθίστανται τα κυκλώματα του γεωεναλλάκτη, από σωλήνα πολυαιθυλενίου PE 100 διατομής Ø 25x2,3. Χαρακτηριστικό του σωλήνα είναι ο αυξημένος χρόνος αντοχής σε δυσμενείς συνθήκες λειτουργίας και ο υψηλός συντελεστής θερμικής αγωγιμότητας των σωλήνων Geo-Flex (λ=0,862 W/moC, αποτέλεσμα μέτρησης του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης), ο οποίος είναι μεγαλύτερος κατά 110% από αυτόν του κοινού πολυαιθυλενίου (λ=0,410 W/moC-DIN 8075). Η Interplast κατάφερε να επιτύχει αυτή τη βελτιωμένη ιδιότητα με τη χρήση ειδικών προσθέτων κατά την παραγωγή των σωλήνων. Η υψηλή θερμική αγωγιμότητα των σωλήνων Geo-Flex τους καθιστά ιδανικούς για εφαρμογές γεωθερμίας, εξαιτίας του ότι η μεταφορά της θερμότητας από τη γη προς το κτίριο έχει το μέγιστο βαθμό απόδοσης.

-Οι αποστάσεις μεταξύ των σωληνώσεων είναι τουλάχιστον 0,4m.

-Γίνεται πλήρωση των κυκλωμάτων με μίγμα νερού-γλυκόλης, με τη βοήθεια ηλεκτρικής αντλίας από τη βαλβίδα πλήρωσης του συλλέκτη

-H σύνδεση των συλλεκτών με την αντλία γεωθερμίας γίνεται με σωλήνες PPR.

-Η διατομή των σωληνώσεων, το μήκος των σωληνώσεων καθώς και η αναλογία του μίγματος νερού-γλυκόλης ορίζεται από τον τύπο της αντλίας και από τη μελέτη.

-Οι συλλέκτες φέρουν εξαεριστικά και οι προσαγωγές και οι επιστροφές των σωληνώσεων πρέπει να μονωθούν.

-Τοποθετούνται σε μικρότερο βάθος από το γεωεναλλάκτη για την καλύτερη εξαέρωση του δικτύου και για να αποφύγουμε τον κίνδυνο διαρροής μίγματος νερού- γλυκόλης

-Κατασκευάζονται φρεάτια για πρόσβαση στους συλλέκτες.

 

ΚΑΤΑΚΟΡΥΦΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

Ζεύγη σωλήνων τύπου U τοποθετούνται μέσα σε γεωτρήσεις βάθους. Οι γεωτρήσεις εν συνεχεία πληρώνονται με ειδικό θερμοαγώγιμο μίγμα με σκοπό την μέγιστη μετάδοση ενέργειας από τα πετρώματα στο σύστημα και αντίστροφα.

Βήματα εγκατάστασης κατακόρυφου γεωεναλλάκτη

 

- Πραγματοποιούνται γεωτρήσεις βάθους 60-120m Είτε στον περιβάλλοντα χώρο πάρχοντος κτιρίου, σε απόσταση ασφαλείας 2m από το κτίριο, Είτε πριν τα θεμέλια, σε νεόδμητο κτίριο.

-Η απόδοση του κατακόρυφου γεωεναλλάκτη επηρεάζεται κυρίως από: τη σύσταση των πετρωμάτων και συνεπώς από τα φυσικοχημικά τους χαρακτηριστικά το πορώδες και το ρωγμώδες των σχηματισμών τη θερμοκρασία του υπεδάφους την υγρασία του υπεδάφους τη σύσταση και σωστή εφαρμογή του θερμοαγώγιμου μίγματος.

-Σε κάθε γεώτρηση τοποθετούνται 2 ζεύγη σωληνώσεων μήκους αντίστοιχου της γεώτρησης, που φέρουν στο κάτω άκρο τους ακροσωλήνιο.

-Χρησιμοποιούνται σωλήνες πολυαιθυλενίου PE 100 με διατομή Φ32x3.0, εξαρτήματα του ίδιου υλικού, που συνδέονται με αυτογενή συγκόλληση. Ανάλογα με την κατάσταση της γεώτρησης, μετά το τέλος της διάτρησης, αποφασίζεται ο τρόπος με τον οποίο θα  πραγματοποιηθεί η τοποθέτηση των σωληνώσεων σε αυτή (κενές, πληρωμένες με νερό, με προσάρτηση εξοπλισμού πίεσης κ.α.).

-Ανά 10m τοποθετείται αποστάτης, ο οποίος διασφαλίζει την παραλληλότητα των σωλήνων και την ασφαλέστερη τοποθέτησή τους.

-Χρησιμοποιείται βαρίδιο που προσαρμόζεται στο ακροσωλήνιο. Ταυτόχρονα με τη διάταξη των σωληνώσεων, κατεβαίνει στη γεώτρηση και ο κεντρικός σωλήνας που απαιτείται για το γέμισμα της με θερμοαγώγιμο μίγμα.

-Η γεώτρηση γεμίζει με θερμοαγώγιμο μίγμα, μέσω του κεντρικού σωλήνα, από το ακροσωλήνιο ως την επιφάνεια χωρίς κενά και παγίδευση αέρα.

-Με την πλήρωση της γεώτρησης, αποτρέπεται η εισχώρηση μολυσματικών υλικών και η μη επιτρεπτή άντληση υπόγειων υδάτων.

-Εξασφαλίζεται η αρτιότερη εναλλαγή θερμότητας με το υπέδαφος.

-Τα ζεύγη σωληνώσεων των κατακόρυφων εναλλακτών συνδέονται παράλληλα σε συλλέκτη.

-Ο συλλέκτης συνδέεται με την γεωθερμική αντλία.

-Το δίκτυο δοκιμάζεται σε πίεση 1,5 φορές της πίεσης λειτουργίας του συστήματος.

 

ΑΝΟΙΧΤΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ

Το νερό αντλείται είτε από επιφανειακή πηγή (θάλασσα, λίμνη, ποτάμι) είτε από υπόγειο υδροφόρο ορίζοντα (μέσω γεώτρησης ή πηγαδιού). Αφού αποδώσει την ενέργειά του στο σύστημα, το νερό επιστρέφει στην πηγή από όπου αντλήθηκε. Χρησιμοποιείται υπόγειο νερό από συμβατικές γεωτρήσεις ή/και επιφανειακό νερό (θάλασσας, λίμνης κ.α.) το οποίο αντλείται με υποβρύχιες αντλίες ή αντλίες αναρρόφησης και λειτουργεί ως πηγή θερμότητας.

Μεταξύ της αντλίας θερμότητας και της υδρογεώτρησης παρεμβάλλεται ένας μεταλλικός εναλλάκτης, ο οποίος μεταφέρει την ενέργεια του αντλούμενου νερού στο σύστημα με σκοπό

τον καλύτερο έλεγχο του συστήματος αλλά και την προστασία της αντλίας θερμότητας από πιθανές βλάβες (οξειδώσεις, αποφράξεις από κατακάθιση αλάτων και μικροσωματιδίων κ.α.).

 

Τι πρέπει να προσέξουμε στον γεωεναλλάκτη ανοιχτού βρόγχου:

-Ελέγχονται οι ιδιότητες του νερού (σκληρότητα, οξύτητα, περιεκτικότητα σιδήρου και αλάτων), ώστε να εξασφαλιστεί η ποιότητά του.

-Οι αναλύσεις θα καθορίσουν τα υλικά από τα οποία θα πρέπει να είναι κατασκευασμένοι οι εναλλάκτες και τα λοιπά μέρη του συστήματος.

-Η υποβρύχια αντλία που χρησιμοποιείται πρέπει να είναι ανθεκτική στη διάβρωση. 90_91

-Συστοιχία φίλτρων πρέπει να τοποθετηθούν στην προσαγωγή των υδάτων στην αντλία θερμότητας (ο τύπος του φίλτρου εξαρτάται από την σύσταση του αντλούμενου νερού).

-Θα πρέπει να υπάρχει η απαιτούμενη σταθερή παροχή νερού και να καλύπτει την ονομαστική ροή λειτουργίας της αντλίας θερμότητας καθ’ όλη την διάρκεια του χρόνου. Συνεπώς πρέπει να γίνει προσδιορισμός της ποσότητας του νερού με δοκιμαστική άντληση.

-Προσοχή θα πρέπει να δοθεί και στις συνέπειες από την εκτεταμένη άντληση στην γύρω περιοχή, ειδικά στην περίπτωση που πραγματοποιείται σε παραθαλάσσια περιοχή (υφαλμύρηση).

-Η απόσταση των γεωτρήσεων πρέπει να είναι τουλάχιστον 10m και το δεύτερο πηγάδι να βρίσκεται στην κατεύθυνση ροής των υπόγειων υδάτων.

-Το κατώτερο άκρο του σωλήνα στη γεώτρηση επαναεισαγωγής πρέπει να επεκτείνεται χαμηλότερα από την επιφάνεια του νερού όταν αυτό βρίσκεται σε κατάσταση ηρεμίας.

-Οι σωλήνες που μεταφέρουν υπόγεια ύδατα πρέπει να τοποθετούνται στο απαιτούμενο βάθος για την αποφυγή του παγώματος τους ή να μονώνονται.

-Η θερμοκρασία του νερού να είναι τουλάχιστον 10ºC.

-Να τηρούνται οι απαραίτητες προδιαγραφές/κανονισμοί (για την εφαρμογή απαιτείται άδεια).

-Ανάλογα με την σύνθεση του νερού, το φαινόμενο της διάβρωσης των μεταλλικών εξαρτημάτων της εφαρμογής ποικίλει, οπότε θα πρέπει να εξετάζεται σύμφωνα με το DIN 50930.

-Η λειτουργία του εν λόγω συστήματος απαιτεί τη χρήση υποβρύχιας ή άλλης αντλίας νερού, η οποία καταναλώνει επιπλέον ηλεκτρική ενέργεια.

-Το κόστος κατασκευής και λειτουργίας του συστήματος είναι άμεσα συσχετισμένο με το βάθος του υδροφόρου ορίζοντα αλλά και εξαρτάται από τα φυσικοχημικά χαρακτηριστικά του αντλούμενου νερού.

-Σε μεγάλα συστήματα πιθανόν να ζητηθεί ανάλυση όλων των κύριων συστατικών του νερού και γενικές παράμετροι του (θερμοκρασία, pH, περιεκτικότητα Ο2, αγωγιμότητα, πιθανότητα οξειδοαναγωγής, ασβέστιο, μαγνήσιο κ.α.)

Πηγή κειμένου: Interplast Α.Ε.